در مدت اخیر حس میکنم دائما وسط یه بحران تازهم در حالیکه بحران قبلی هنوز مدیریت نشده، حاضره و فضا اشغال کرده. انگار از یه نقطه زمانی به بعد، خط تولید بیچارگی برای زندگی من مختل شده و دیگه محصولات مربوطه خروجی مناسبی ندارن؛ فقط تولید و انباشته میشن.
هی میرم به این و اون میگم فقط یه روز استراحت میخوام و خستهم از بدو بدو و استرس و بیخوابی و بعد گربهم ابتدا میکنه لنگ زدن و بالا آوردن. سطح تحملم تقریبا توی جهنمه
برچسب:
نویسنده: زهرا رجبی